Συμβουλευτικό σημείωμα σχετικά με τις συμπράξεις ακαδημαϊκού και κλάδου (2012)

Συμβουλευτικό Σημείωμα

Οι συμμετέχοντες ενθαρρύνθηκαν να σκεφτούν δημιουργικά και να ανταλλάξουν ανοιχτά ιδέες που δεν θα αποδίδονταν μεμονωμένα. Αναγνωρίστηκε εξαρχής ότι υπάρχουν τομείς στους οποίους οι συνεργασίες του ακαδημαϊκού κλάδου λειτουργούν ήδη καλά –και από τους οποίους μπορούν να αντληθούν διδάγματα– αλλά υπάρχουν πολλοί άλλοι τομείς στους οποίους πρέπει να βελτιωθούν οι σχέσεις. Η εστίαση ήταν στο τελευταίο, στο ευρύτερο πλαίσιο των μεγάλων προκλήσεων για την παγκόσμια βιωσιμότητα. Η συζήτηση ήταν ποικίλη και πλούσια και, όπως έγινε εν μέσω μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, υπήρχε έντονη αίσθηση ότι το status quo είναι απαράδεκτο και ότι η ανάγκη να αναπτυχθεί μια ισχυρότερη και πιο παραγωγική σχέση μεταξύ ακαδημαϊκού κόσμου και βιομηχανίας είναι όλο και πιο επείγουσα. .

Η συνάντηση Sigtuna οργανώθηκε από την Επιτροπή για την Ελευθερία και την Υπευθυνότητα στη Διεξαγωγή της Επιστήμης (CFRS), η οποία είναι μια επιτροπή πολιτικής του Διεθνούς Συμβουλίου για την Επιστήμη, σε συνεργασία με τη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Επιστημών και τη Βασιλική Σουηδική Ακαδημία Μηχανικής. Έκθεση της συνάντησης είναι διαθέσιμη στον ιστότοπο του ICSU. Η σύντομη δήλωση που ακολουθεί είναι μια περίληψη ορισμένων από τις σημαντικότερες συνεισφορές και συμπεράσματα. Αν και τα ζητήματα που επισημαίνονται σε αυτό το Συμβουλευτικό Σημείωμα αντικατοπτρίζουν μια συναίνεση μεταξύ των ατόμων που συμμετείχαν στη συνεδρίαση, το CFRS είναι αποκλειστικά υπεύθυνο για το περιεχόμενό του.

Σχέσεις ακαδημαϊκού και κλάδου σε ένα κοινωνικό πλαίσιο

Τόσο ο ακαδημαϊκός κόσμος όσο και η βιομηχανία είναι ενσωματωμένοι και εξαρτώνται από αυτό το ευρύτερο πλαίσιο της κοινωνίας. Οι στόχοι, τα κίνητρα και οι προκλήσεις για τις εταιρικές σχέσεις μεταξύ ακαδημαϊκού κόσμου και βιομηχανίας μπορούν να εξεταστούν σωστά μόνο υπό το φως των αναγκών και των επιθυμιών της κοινωνίας στο σύνολό της. Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να αναγνωριστεί ότι οι συνθήκες για την πραγματοποίηση τέτοιων εταιρικών σχέσεων μπορεί να είναι πολύ διαφορετικές από χώρα σε χώρα και ότι οι διάφοροι τομείς της επιστήμης εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων οικονομικών, πολιτιστικών, ιστορικών και εκπαιδευτικών.

Οι παραδοσιακοί ρόλοι του ακαδημαϊκού χώρου και της βιομηχανίας στην εκπαίδευση, την κατάρτιση, τη δημιουργία γνώσης, την καινοτομία και την παραγωγή για την αγορά είναι τουλάχιστον εξίσου σημαντικοί στον 21ο αιώνα όπως ήταν προηγουμένως. Η ενίσχυση αυτών των ρόλων μέσω αποτελεσματικών συνεργασιών είναι ένας άξιος και σημαντικός στόχος. Ταυτόχρονα, υπάρχει επείγουσα ανάγκη αντιμετώπισης των Παγκόσμιων Μεγάλων Προκλήσεων που απειλούν το μέλλον των κοινωνιών και του πλανήτη συνολικά. Υπάρχει ανάγκη για την ακαδημαϊκή κοινότητα και τη βιομηχανία, σε συνεργασία με άλλους τομείς της κοινωνίας, να αναπτύξουν λύσεις για την παροχή ασφάλειας τροφίμων, νερού και ενέργειας, καθώς και για την ανακούφιση από τη φτώχεια και την ισότητα στην υγεία. Απαιτούνται νέες στρατηγικές συνεργασίες μεταξύ της επιστήμης του δημόσιου τομέα και των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, στο πλαίσιο του πρόσφατα αναπτυσσόμενου παραδείγματος της Πράσινης Ανάπτυξης.

Ταυτόχρονα, δεν πρέπει να υποτιμώνται οι προσπάθειες που απαιτούνται για τη δημιουργία αποτελεσματικών συμπράξεων ακαδημαϊκού και κλάδου, οι οποίες καλύπτουν τις πιο πιεστικές κοινωνικές ανάγκες. Πολλά διαφορετικά σχήματα για την προώθηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ ακαδημαϊκού χώρου και βιομηχανίας έχουν δοκιμαστεί με διαφορετική επιτυχία. Σε ορισμένες περιπτώσεις λειτούργησαν καλά, σε άλλες ήταν λιγότερο επιτυχημένες. Δεν υπάρχει ένα απλό μοντέλο που να μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις καταστάσεις σε όλες τις χώρες. Ωστόσο, υπάρχει μια σειρά από κοινούς παράγοντες που, εάν ληφθούν υπόψη και αντιμετωπιστούν σωστά, μπορούν να βοηθήσουν στην αποφυγή παρεξηγήσεων και παγίδων.

Οικοδόμηση αμοιβαίας κατανόησης

Οποιαδήποτε αποτελεσματική συνεργασία βασίζεται στην κατανόηση και σεβασμό των κοινών και διαφορετικών συμφερόντων. Ποια είναι τα κίνητρα και τα κίνητρα των ακαδημαϊκών και επιχειρηματικών παραγόντων, αντίστοιχα; Ποιες είναι οι προσδοκίες τους και πού είναι πιθανό να υπάρξει αμοιβαίο όφελος;

Από την οπτική γωνία του ακαδημαϊκού κόσμου, οι συνεργασίες με τη βιομηχανία έχουν μια σειρά από προφανή αξιοθέατα, όπως:

• Διασφάλιση ότι η γνώση μεταφράζεται σε προϊόντα και οφέλη για την κοινωνία γενικότερα.
• Προσδιορισμός προβλημάτων και ιδεών για την ανάπτυξη ενδιαφέρουσες – και χρηματοδοτούμενες – ερευνητικές ατζέντες.
• Παροχή πρόσβασης σε πόρους, χρηματοοικονομικούς και τεχνολογικούς.
  Δανεισμός νομιμότητας στην ακαδημαϊκή έρευνα και σχετική υποστήριξη από τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και την κοινωνία.

Και από την άλλη πλευρά, η ακαδημαϊκή κοινότητα εκτιμάται από τη βιομηχανία για:

• Εκπαίδευση έμπειρων και ειδικευμένων ατόμων.
• Διεξαγωγή μακροπρόθεσμης, ανεξάρτητης έρευνας και ανοικτής πρόσβασης σε δημόσια αγαθά.
• Παραγωγή νέων και ενδιαφέρουσες ιδέες που μπορούν να αξιοποιηθούν.
• Ανάπτυξη γνώσεων αιχμής για την αντιμετώπιση συγκεκριμένων προβλημάτων.
• Έχοντας μια ολοκληρωμένη παγκόσμια προοπτική.
• Όντας ένας έμπιστος ηθοποιός στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου.

Λογικά προκύπτει ότι οι συνεργασίες, οι οποίες έχουν σχεδιαστεί για να εκμεταλλεύονται ή/και να ενισχύουν αυτά τα χαρακτηριστικά, έχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας από εκείνες που τις αγνοούν ή τις απειλούν.

Βασικές αρχές και βήματα για αποτελεσματικές συνεργασίες

Αναγνωρίζοντας ότι υπάρχουν διαφορετικές κοινές αξίες και πρακτικές μεταξύ ακαδημαϊκής κοινότητας και βιομηχανίας, η Αρχή της Καθολικότητας (ελευθερία και ευθύνη) της Επιστήμης παρέχει ένα ευρύ κανονιστικό πλαίσιο στο οποίο μπορούν να ληφθούν υπόψη οι εταιρικές σχέσεις μεταξύ ακαδημαϊκού και κλάδου:

Η Αρχή της Καθολικότητας (ελευθερία και ευθύνη) της Επιστήμης: η ελεύθερη και υπεύθυνη πρακτική της επιστήμης είναι θεμελιώδης για την επιστημονική πρόοδο και την ανθρώπινη και περιβαλλοντική ευημερία. Μια τέτοια πρακτική, σε όλες τις πτυχές της, απαιτεί ελευθερία κινήσεων, συνεταιρίζεσθαι, έκφρασης και επικοινωνίας για τους επιστήμονες, καθώς και δίκαιη πρόσβαση σε δεδομένα, πληροφορίες και άλλους πόρους για έρευνα. Απαιτεί υπευθυνότητα σε όλα τα επίπεδα για την εκτέλεση και την επικοινωνία επιστημονικής εργασίας με ακεραιότητα, σεβασμό, δικαιοσύνη, αξιοπιστία και διαφάνεια, αναγνωρίζοντας τα οφέλη και τις πιθανές βλάβες της.

Συνδυάζοντας τη θεώρηση της Αρχής της Καθολικότητας, με τις διαφορετικές προοπτικές και εμπειρίες του ακαδημαϊκού χώρου και της βιομηχανίας, μπορεί κανείς να προεκθέσει πέντε βασικές αρχές ή ζητήματα που πρέπει να ληφθούν υπόψη για τη δημιουργία αποτελεσματικών συνεργασιών για την αντιμετώπιση παγκόσμιων κοινωνικών προκλήσεων:

1. Και οι δύο εταίροι έχουν την υποχρέωση να προωθούν σχέσεις που βασίζονται στην αμοιβαία κατανόηση και εμπιστοσύνη και λειτουργούν σύμφωνα με τις κυρίαρχες αρχές της διαφάνειας και της λογοδοσίας.
2. Οι ακαδημαϊκοί εταίροι θα πρέπει να σέβονται τα εμπορικά δικαιώματα και τον ρόλο της βιομηχανίας, ενώ οι βιομηχανικοί εταίροι θα πρέπει να σέβονται την υποχρέωση του ακαδημαϊκού χώρου να επικοινωνούν ανοιχτά και να δημοσιεύουν έγκαιρα. Από την άποψη αυτή, οι νομικές ρυθμίσεις σχετικά με την πνευματική ιδιοκτησία, τα πνευματικά δικαιώματα και την πνευματική ιδιοκτησία θα πρέπει να εξεταστούν εγκαίρως.
3. Πέρα από οποιαδήποτε εμπορικά ή ακαδημαϊκά ενδιαφέροντα, και οι δύο εταίροι έχουν την ευθύνη να διασφαλίσουν ότι τα θέματα που έχουν σημασία για την κοινωνία, είτε είναι ωφέλιμα είτε επιβλαβή, κοινοποιούνται ανοιχτά και ειλικρινά εγκαίρως.
4. Τόσο ο ακαδημαϊκός κόσμος όσο και η βιομηχανία θα πρέπει να αναλάβουν τις κοινωνικές τους ευθύνες και να ενσωματώσουν τις σχετικές κοινωνικές, περιβαλλοντικές, ηθικές, ανησυχίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τους καταναλωτές στις κοινές τους δραστηριότητες.
5. Στο πλαίσιο των συνεργασιών θα πρέπει να αναζητηθούν ευκαιρίες για την ανάπτυξη ενεργού διαλόγου με άλλους κοινωνικούς φορείς, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που μπορεί να έχουν πραγματικές ανησυχίες για την επιστήμη που αναλαμβάνεται. Ένας τέτοιος διάλογος μπορεί να προσθέσει ζωντάνια και αξία σε όλα τα στάδια της αλυσίδας καινοτομίας.

Η υιοθέτηση αυτών των θεμάτων είναι απαραίτητη για την επίτευξη ουσιαστικών και παραγωγικών συνεργασιών που αντιμετωπίζουν τις παγκόσμιες προκλήσεις βιωσιμότητας. Αποτελούν ένα καλό σημείο εκκίνησης για τη δημιουργία νέων σχέσεων μεταξύ ακαδημαϊκού κόσμου και βιομηχανίας.

Αυτή η συμβουλευτική σημείωση είναι ευθύνη του CFRS και δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα τις απόψεις μεμονωμένων οργανισμών-μελών της ICSU.